Feike

Mijn drie jaar jongere zus Sacha komt ’s avonds laat thuis van haar survivaltraining. Ik heb een beetje op haar gewacht. Ze zegt ‘hoi’ en dat ze haar spullen even naar haar kamer brengt. Ik weet al genoeg.

Ik loop de trap op en kom haar tegen op de overloop, ik vraag hoe het gaat. Ze weet het even allemaal niet meer. Ze weet niet meer of Feike, de survival instructeur, haar nu wel of niet leuk vindt.

Ze dacht dat het de goede kant op ging, ze ging er steeds meer in geloven, de hoeveelheid bewijs nam dagelijks toe. Hij ving haar op toen ze van een klimrek viel, ze hadden geproost met haar biertje en zijn Magnum bij het club-etentje, en hij had een keer getreuzeld met zijn fiets na de les zodat ze samen terug konden fietsen.

Sacha heeft geen ervaring met verliefd zijn. Haar lichaam zegt haar dat ze het is, maar haar hoofd twijfelt nog. Ze is doodsbang.

Ze volgt haar survival instructeur met gemak over de moeilijkste hindernissen, huppelt als een hertje over de smalste bruggetjes en werpt zichzelf schaamteloos in de dikste blubber. Sacha is een tank die dapper doorbeukt, komt al een paar weken met vurige ogen thuis, loopt alleen nog maar rond in sportkleding, is volledig bedekt met blauwe plekken en haar spieren kun je bijna zien groeien terwijl ze energierepen en kipsaté verslindt. Sacha is niet meer bij de sportclub weg te slaan en weet eindelijk wat ze met haar vrije tijd aanmoet.

Hoe ze vanavond thuiskomt is een uitzondering. Vanavond was er een barbecue. Sas heeft niet gepraat met Feike, ze heeft hem amper aangekeken, ze klapte dicht omdat hij haar amper aankeek, misschien zit ze er wel helemaal naast.

Ze zit nu op de grond, op het beige tapijt in een donker trappengat. Ik zit naast haar en heb haar het bevel gegeven haar telefoon aan mij te geven zodat ik het reeds plaatsgevonden digitale contact met haar survival instructeur kan analyseren. Ik scroll door de tekst heen, Sacha wacht alsof ze op de uitslag van een cruciaal bloedonderzoek wacht. Ze analyseert mijn gezicht in het blauwwitte schijnsel van het beeldscherm. Mijn gezicht vertoont geen enkel signaal. Na een aantal minuten laat ik de telefoon zakken en kijk ik haar aan. ‘Sacha’ zeg ik kalm. ‘Ik denk dat hij je leuk vindt.’

4 gedachtes over “Feike

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s